9 Mayıs 2011 Pazartesi

saçmalığa manuş

insanlarla mutlu olduğum ortamlara giriyorum son zamanlarda..sohbet iyi ve insanların ilk kez insanca davrandığı ortamlar bunlar.böyle ortamlardayken aralarından en çok konuşmayı sevdiğim sohbetinden zevk aldığım kişi soyutluyor kendini.ne dediğimi düşünüyorum.aptalmışçasına hissediyor insan kendini..yanlış anlaşılacak tek kelime etmemek ya da etmediğini düşünmek mi yanıltıyor beni.yoksa başka şeyler onu mu yanıltıyor diye düşünüyor insan..garip her zaman,ki gibi garip.yoruluyorum sanırım artık üşengeçlik de cabası..yaşlandık anneciim.seni seviyorum anne.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder